Adam Asnyk

Adam Asnyk ps. Jan Stożek,  urodził się 11 września 1838 r. w Kaliszu. Pochodził z rodziny szlacheckiej . Był synem Kazimierza, powstańca listopadowego i Konstancji, z domu Zagórowskiej.

Asnyk podjął studia w 1856 r. w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Marymocie, a następnie w Akademii Medyko-Chirurgicznej w Warszawie oraz na uniwersytetach we Wrocławiu, Paryżu i Heidelbergu.

Brał udział w ruchu konspiracyjnym. Podczas powstania styczniowego był członkiem wrześniowego Rządu Narodowego. Po upadku powstania przebywał za granicą, m.in. we Włoszech i Niemczech, gdzie w Heidelbergu w 1866 r. uzyskał stopień doktora filozofii. Po paru latach wrócił do kraju i w 1870 r. zamieszkał w Krakowie.

W 1875 r. ożenił się z Zofią Kaczorowską, z którą doczekał się syna. Brał czynny udział w życiu społecznym i politycznym (radny miejski, poseł na sejm galicyjski, współorganizator Towarzystwa Szkoły Ludowej, członek Towarzystwa Tatrzańskiego). Wiele podróżował, m.in. do Włoch, Algierii, Tunezji, na Cejlon, Sycylię, Maltę czy do Indii. Popularny poeta swej epoki, łączył tradycje romantyczne z pozytywistyczną problematyką filozoficzną i społeczną.

Adam Asnyk umarł na gruźlicę 2 sierpnia 1897 roku w Krakowie. Pochowany został wśród zasłużonych na Skałce.