Bolesław Prus

Bolesław Prus, a właściwie Aleksander Głowacki herbu Prus, urodził się 20 sierpnia 1847r. w Hrubieszowie. Wcześnie tracąc rodziców został zmuszony wychowywać się u krewnych w Puławach, Lublinie, Siedlcach i Kielcach. Jako szesnastolatek wziął udział w powstaniu styczniowym. 1 września 1864r. podczas potyczki we wsi Białki został ranny, a następnie wzięty do niewoli, skazany i osadzony. Po kilkumiesięcznym pobycie w więzieniu Aleksander kontynuował przerwaną wcześniej naukę w gimnazjum a następnie studiował w Szkole Głównej w Warszawie z roczną przerwą, w czasie której podjął naukę w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Puławach. Podczas studiowania Prus klepał przysłowiową biedę, imał się wielu zawodów, by zarobić na życie.

Za prasowy debiut Prusa uważa się artykuł „Nasze grzechy” zamieszczony w czasopiśmie „Opiekun domowy” z 29 maja 1972r., choć pierwsze listy pisał już w 1964r. do „Kuriera Niedzielnego”. Głowacki współpracował również z takimi pismami jak: „Niwa”, „Mucha”, „Kolce”, „Kurier Warszawski”, „Ateneum”, „Nowiny” a w następnych latach z „Tygodnikiem Ilustrowanym”, „Kurierem Codziennym” oraz wydawanym w Petersburgu polskim tygodnikiem „Kraj” dzięki czemu stał się cenionym publicystą. Równocześnie rozwijał się w obszarze beletrystyki ? tworzył nowele, opowiadania i powieści. Jego twórczość poruszała szeroką gamę: od humorystycznych felietonów, poprzez artykuły naukowe czy polityczne, aż do problemów poruszających kwestie moralności i aspektów społecznych.

14 stycznia 1875r. roku Aleksander Głowacki w lubelskim kościele pw. Ducha świętego wziął ślub z Oktawią Trembińską.

W 1882r. wyjechał na wczasy do Nałęczowa, gdzie powracał przez kolejne lata. To właśnie tam znajduje się jego muzeum.

Bolesław Prus, był wielkim społecznikiem. Patronował wielu organizacjom i przedsięwzięciom, aktywnie angażował się w akcje charytatywne.

Zmarł na atak serca 19 maja 1912 r. w Warszawie. Na jego grobie na Powązkach znajduje się napis: „Serce serc”.