Stepy Akermańskie Adam Mickiewicz Streszczenie

Wiersz jest pierwszym z cyklu Sonetów Krymskich. Tak samo jak pozostałe utwory, stanowi wyraz zachwytu nad nowopoznanym światem. Ówcześni odbiorcy oceniali sonety jako niezwykle radykalne ze względu na ich nasycenie orientalizmem.

Podmiot liryczny to pielgrzym, przybysz z Litwy. Świadczy o tym przywołany w ostatniej strofie kraj lat dzieciństwa. Osoba mówiąca opowiada o swojej podróży przez step. Opis jest zbudowany z metafor i porównań budujących obraz ogromnego suchego oceanu. Wóz jest łódką, którą wędrowcy pokonują fale łąk. Tak samo jak morze, step wydaje się wielką, nieograniczoną przestrzenią, w której jednak dominuje pustka.

W drugiej zwrotce krajobraz zmienia się ? zapada mrok. Jednocześnie perspektywa się poszerza. Podmiot liryczny obserwuje teraz nocne niebo ? piękne i ogromne; jego widok potęguje poczucie ogromu przestrzeni, lecz nie zagubienia. Sklepienie okazuje się bliższe podróżnikowi niż step, gdzie nie znajduje pewnej drogi. Pielgrzym szuka na firmamencie znajomych gwiazd. Pojawiają się nowe, zachwycające elementy: lampa Akermanu (interpretowana m. in. jako księżyc lub latarnia morska widniejąca w oddali), błyszczący Dniestr, wschodząca jutrzenka.

Następnie opis skupia się przede wszystkim na wrażeniach dźwiękowych. Podróżnemu wydaje się, że coś słyszał. Każe wstrzymać wóz i nadsłuchuje. Z daleka dochodzą go odgłosy lecących żurawi, a nawet słyszy motyla! Delikatne dźwięki rozbrzmiewają w ciszy pustkowia. Po chwili mówi, by jechać dalej.

Wykreowany obraz znajduje się w nieustannym ruchu. Ten dynamizm wprowadza metaforyka oceanu. Morze jest zmienne, cały czas faluje – tak samo stepy nigdy nie zamierają. Opisywany ruch to delikatne kołysanie roślinności, podmuchy wiatru? Jego ekspresję uwydatnia gra dźwiękiem i ciszą. Nagromadzenie głosek ś, ć, cz pozwala oddać słyszalne wrażenie lekkiego posuwistego ruchu. Warto zwrócić uwagę na kolorystykę, która również posłużyła do budowania napięcia i emocji.